Ankara and Kurds: living in denial and falling short

How will the Justice and Development Party (AKP) government deal with the Kurdish issue now?

One would think that there already is a clear-cut strategy developed, or that most of the events roll with what Recep Tayyip Erdoğan’s adversaries think of as his hidden agenda. That is, he is endorsing a Kurdish state in Iraqi Kurdistan for “damage limitation” and control.

Caution is required, though there are some influential Western publications that suggest such a scenario. Others may see different patterns forming, such as assembling Iraq’s non-Shiite population under one, “Sunni” dome.

A think tank-affiliated junior AKP ideologue and columnist with the pro-government Star daily is the type to relay such information.

He raises some suspicions about the abilities of the Kurdistan Regional Government (KRG) to deal with the social fabric of Iraq’s north. His premise is that a “new Sykes-Picot agreement,” dividing the Middle East anew upon artificial borders, is a new Western invention to dismantle Iraq, and not a good idea.

An Iraqi transition will take years, he argues. “One will either deepen the chaos through the reinvented Sykes-Picot borders, or develop a new scenario in which one will try to endorse a new vision for a common future over the oil revenues. To accomplish this, Sunni Arabs must be ‘Kurdified’ a little and Kurds become more ‘Turkmenified’ and ‘Sunnified’.”

Further on, he suggests that in order to not intensify the chaos, all the Sunni actors there must establish a “common will.” Otherwise, he concludes, each and every liberated area in Iraq will import the crisis of Baghdad to its own turf.

Such a naive “analysis” invites only wishes of good luck.

This “Pollyanna tale” would have us believe that Islamic State of Iraq and the Levant (ISIL) gangs and their tactical allies — the shrewd Baathists and the Turkmens — will share common ground with the mainly secular, Arab-skeptical Kurds, and that — and this is the tragicomic part — Ankara may engage in another farce to waste its time to establish unity in northern Iraq under a Sunni identity.

Obviously, this seems to be the core of the AKP’s apparent allergic reaction to the idea of Iraqi Kurds declaring independence “down there.” These thoughts are aired as the rest of the world — including the Saudis and Kuwaitis — are experiencing growing anxiety over how to deal with the Salafi madness spreading into vast areas of Iraq and Syria.

The problems do not start and end there.

A Kurdish colleague, Çetiner Çetin, published on Saturday what he claims is the real content of the AKP’s “Kurdish solution reform package,” now passed by parliamentary commission and set to be voted through before the presidential election, which some argue to be a “carrot for the Kurds.”

Çetin’s story, if accurate, tells us about a law package which includes only the conditions that would make PKK rebels lay down arms and return home without facing jail.

According to Çetin’s story, there are 6,155 PKK rebels in the Kandil Mountains of Iraq, and some 2,000 of them will be expected to return in July 2015. The same is expected of those in the Mahmur refugee camps, some 10,000 of them, around the same date.

More than 120 of the PKK’s top figures will have to stay in Iraqi Kurdistan because they are seen as serious criminals.

If not leaked solely for spin, this story exposes yet another phase of tactical delay. It sets an interesting start date, July 2015, and will occur after the parliamentary elections, which indicates that Erdoğan is now determined to engage Turkey’s Kurds to support him as the only alternative, as long as he can hold the stakes.

His securing absolute power seems to be the primary goal rather than working out a plan for convincing Turks in general of a solution. The latter, he knows, would cost him his power.

How are Turkey’s Kurds reading into this move? Hard to guess. One thing is for sure: They will not go for anything less than a general amnesty, including for Abdullah Öcalan, and this package does not say anything about that.

Deny as much as you want, such an option seems the only way out for Turkey. Erdoğan also knows that he will come to need it as much as anybody else because the graft probes and some of his admissions in the audio leaks indicate a not-so-rosy picture.

About yavuzbaydar

Yavuz Baydar 39 yıllık gazeteci. Mesleğe İsveç Radyosu'nda muhabir olarak başladı, oradan TV ve yazılı basına geçti. Sırasıyla Cumhuriyet İsveç muhabirliği, BBC Türkçe Servisi'nde yapımcı-sunuculuk, Yeni Yüzyıl'da dış haberler servis şefliği, Milliyet'te editörlük yaptı. 1999 yılı başında Milliyet Okur Temsilcisi olarak, medyada kurumsal bir 'özdenetim' yapısı olan ombudsmanlığı Türkiye'ye tanıtan ve ilk uygulayan kişi oldu. Bu görevi Milliyet ardından Sabah'ta da sürdürdü. Toplam 15 yıl süren bu görevi nedeniyle dünyanın en kıdemli ve 'uzman' ombudsmanlarından biri sayılıyor. Baydar, merkezi ABD'de bulunan Dünya Medya Ombudsmanları Örgütü'nde (ONO) başkanlık ve yürütme kurulu üyeliğini de üstlendi. Türkiye'ye döndüğü 1990'lı yılların ortasından bu yana çeşitli TV kanallarında başta Soru-Cevap olmak üzere çok sayıda analiz-tartışma programını hazırlayıp sunmuş olan Baydar, düzenli olarak Süddeutsche Zeitung ve The Arab Weekly için yorumlar yazmakta. Baydar, Ocak 2014'te bir grup meslektaşı ile beraber medya bağımsızlığı ve özgürlüğü alanında çalışmalar yürütmek üzere Bağımsız Gazetecilik Platformu'nun (P24) kurucu üyeleri arasında yer aldı. 2000 yılında 'Okur Temsilcisi' olarak yaptığı çalışmalar nedeniyle Çağdaş Gazeteciler Derneği'nin (ÇGD) Özel Ödülü'ne layık bulunan Baydar, 2014 yılında da, Avrupa'nın 'Pulitzer'i sayılan Avrupa Basın Ödülü'nü (EPP) 'meslekte mükemmeliyet' tanımlamasıyla aldı. 2004'te Michigan Üniversitesi'nde Knight-Wallace Araştırma Bursu ile 'Ortadoğu, demokrasi ve medya' konulu mesleki çalışmalar yapan Baydar, 2014 sonbaharında da Harvard Üniversitesi'ne bağlı Kennedy School'da 'Shorenstein Fellow' olarak Türkiye medyasında sansürün ve mali yozlaşmanın yayılmasını ele alan uzun bir rapor yayınladı. Baydar ayrıca Guardian, El Pais, New York Times gibi gazetelere de aralıklı olarak yorum ve analiz makaleleri yazıyor.
Bu yazı Uncategorized içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s