Clear and present danger – ISIL

The moment Turkey decided to be a “regime changer” in Syria, it not only meant abandoning its soft-power-based “zero problems with neighbors” policy, but also marked a turning point for bringing the troubles onto itself.

Yesterday’s headlines in the Taraf daily made people shiver, albeit briefly. It claimed that Ankara decided to relinquish its only territory in Syria, the tomb of Süleyman Şah — the burial place of the grandfather of Osman I, founder of the Ottoman Empire — to the radical militants who have been holding Turkish hostages for more than two months in Mosul. The newspaper argued that Turkey initially offered a ransom for the hostages, but that the two sides agreed on a land-for-hostages deal.

The Foreign Ministry called the allegation “unfounded” and slammed the report as an “act of grave irresponsibility,” pointing out to the sensitivities about the state of 49 Turkish hostages, held by Islamic State of Iraq and the Levant (ISIL) militants in Iraq.

Whether the story is accurate or not does not matter much. The bitter fact remains that 49 people, some of whom are diplomats, have been held hostage for weeks.

This means, in a broad picture, Ankara itself is being held hostage, paralyzed, as ISIL presents itself as the “clear and present danger” for the entire region, as the source of an epidemic of violence without borders.

“ISIL is the most dangerous terrorist group in the world because they combine the fighting capabilities of al-Qaeda with the administrative capabilities of Hezbollah,” David Kilcullen, a counter-insurgency expert who spent several years working as a top aide to Gen. David Petraeus during the Iraq War. Kilcullen told Foreign Policy, “It’s clear that they have a state-building agenda and an understanding of the importance of effective governance.”

Before such a serious — and shrewdly opaque — threat, the mother of all challenges for Ankara will be to choose a clear stand. But the challenge may be bigger than imagined, because President Abdullah Gül already shared the news that Ahmet Davutoğlu is to be Turkey’s next prime minister.

“Look what is happening in the south. Who is responsible? [Recep Tayyip] Erdoğan and Davutoğlu,” said Kemal Kılıçdaroğlu, leader of the Republican People’s Party (CHP), in an interview for Today’s Zaman yesterday.

“It was they who helped ISIL to grow. Now they say they are ‘sensitive’ about the issue because they have hostages at the hands of ISIL. … How can a government that cannot call ISIL a terrorist organization not have any links to ISIL? The entire world calls ISIL terrorist, but we [the government] cannot. It cannot call it terrorist because the government sent arms to ISIL through al-Qaeda. It did so in order to pursue its own policy in Syria. Weapons captured in trucks were sent to ISIL, not to Turkmens. And the terrorist group the government nurtured has now begun to hit Turkey.”

The heinous murder of our colleague, James Foley, and the unknown destiny of all the hostages held and people kidnapped by ISIL, has now worked as a powerful wake-up call for the world.

Sensing the clear and present danger of ISIL’s barbarism, following the return of the US air force strikes, France joined Washington to arm the Kurds — which is the only option for counter-insurgency on the ground. Germany and Italy will follow suit in supplying arms.

Laurent Fabius, French foreign minister, said France wanted “all countries of the region, including Iran” and the five permanent members of the UN Security Council to join in the action against ISIL.

This means a moment of truth for Ankara: Since such an opaque terror group cannot be defeated so easily, Turkey will have to face a very clear choice — either to join the war against ISIL terror or, kept out of the loop, to have to “follow,” only to face the consequences.

Will Erdoğan and the new government change the parameters?

Risks are that the “monster” can turn its rage against Turkish soil. Another aspect is that the Kurdistan Workers’ Party (PKK) now has a very strong argument, citing the international engagement targeting ISIL, that disarmament of its units will be suspended, putting the Kurdish Peace Process in disarray.

Stuck between a rock and a hard place, Ankara has come to the end of the road regarding its “policy of ambiguity” across its southern border.

As a NATO ally, its credibility will be at stake.

About yavuzbaydar

Yavuz Baydar 39 yıllık gazeteci. Mesleğe İsveç Radyosu'nda muhabir olarak başladı, oradan TV ve yazılı basına geçti. Sırasıyla Cumhuriyet İsveç muhabirliği, BBC Türkçe Servisi'nde yapımcı-sunuculuk, Yeni Yüzyıl'da dış haberler servis şefliği, Milliyet'te editörlük yaptı. 1999 yılı başında Milliyet Okur Temsilcisi olarak, medyada kurumsal bir 'özdenetim' yapısı olan ombudsmanlığı Türkiye'ye tanıtan ve ilk uygulayan kişi oldu. Bu görevi Milliyet ardından Sabah'ta da sürdürdü. Toplam 15 yıl süren bu görevi nedeniyle dünyanın en kıdemli ve 'uzman' ombudsmanlarından biri sayılıyor. Baydar, merkezi ABD'de bulunan Dünya Medya Ombudsmanları Örgütü'nde (ONO) başkanlık ve yürütme kurulu üyeliğini de üstlendi. Türkiye'ye döndüğü 1990'lı yılların ortasından bu yana çeşitli TV kanallarında başta Soru-Cevap olmak üzere çok sayıda analiz-tartışma programını hazırlayıp sunmuş olan Baydar, düzenli olarak Süddeutsche Zeitung ve The Arab Weekly için yorumlar yazmakta. Baydar, Ocak 2014'te bir grup meslektaşı ile beraber medya bağımsızlığı ve özgürlüğü alanında çalışmalar yürütmek üzere Bağımsız Gazetecilik Platformu'nun (P24) kurucu üyeleri arasında yer aldı. 2000 yılında 'Okur Temsilcisi' olarak yaptığı çalışmalar nedeniyle Çağdaş Gazeteciler Derneği'nin (ÇGD) Özel Ödülü'ne layık bulunan Baydar, 2014 yılında da, Avrupa'nın 'Pulitzer'i sayılan Avrupa Basın Ödülü'nü (EPP) 'meslekte mükemmeliyet' tanımlamasıyla aldı. 2004'te Michigan Üniversitesi'nde Knight-Wallace Araştırma Bursu ile 'Ortadoğu, demokrasi ve medya' konulu mesleki çalışmalar yapan Baydar, 2014 sonbaharında da Harvard Üniversitesi'ne bağlı Kennedy School'da 'Shorenstein Fellow' olarak Türkiye medyasında sansürün ve mali yozlaşmanın yayılmasını ele alan uzun bir rapor yayınladı. Baydar ayrıca Guardian, El Pais, New York Times gibi gazetelere de aralıklı olarak yorum ve analiz makaleleri yazıyor.
Bu yazı Uncategorized içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s