Land of Broken Dreams, convulsing in despair

‘The [Justice and Development Party] AKP and President Recep Tayyip Erdoğan, the long-standing leader of the ruling party until his election to the top state post in August, are refusing to comply with more and more court rulings that they see as obstructing their business and are failing to observe the rule of law, a situation that creates serious concerns about the country’s transformation into an authoritarian regime,” was the lead to a news analysis in Today’s Zaman, on Sunday.

Another news analysis said:

“Erdoğan’s meddling into the government’s affairs, violating thereby all established norms of conduct for a president in Turkey’s parliamentarian democracy, may well lead to trouble in the management of the country.”

And, in the New York Times, titled “Turkish Leader, Using Conflict, Cements Power,” the core issue was highlighted in one passage:

“Ahmet Davutoglu, the former foreign minister, is Turkey’s prime minister. But Mr. Erdogan is the one on the phone with President [Barack] Obama discussing Turkey’s role in combating the Islamic State while the White House has to remind American diplomats to also include Mr. Davutoglu in discussions between the two countries.”

Scrutiny of Turkey today, politically, leaves very little room for doubt: In a state described as a suspension of the constitutional order, the order is changing character, with the world as its witness, a change symbolized by the gigantic presidential palace in Ankara, with 1,000 rooms, high-tech infrastructure and costs exceeding $350 million.

Turkey is undergoing a regime change bound to have vast consequences beyond its borders.  The most worrisome developments are taking place in the domain of the judiciary. After a series of moves, the Supreme Board of Judges and Prosecutors (HSYK) is back to its “factory settings,” namely returning to a default position of serving the powers that be, while only changing its “owner.”

The referendum in 2010 that took around 58 percent of the popular vote, to open a wider path for independent justice is now a remote dream.  The next steps are already in motion: The justice minister declared that the entire structure of the Supreme Court of Appeals and Council of State are to be changed soon if a proposed bill passes.

When it is done, the final step may be to restructure the Constitutional Court after the retirement of its chairman, Haşim Kılıç, next spring.

If these ambitions cause a backlash, the court will most certainly be the target of intimidation and attacks, since it remains the last bastion of checks and balances with the lack of a properly functioning, clear-headed and effective opposition.

With international powers observing, our concerns and interests have narrowed, sadly, to economic relations and short-term profits, with Erdoğan as de facto ruler of Turkey, breaching the Constitution, which demands an “impartial” president.

Formulated lucidly in an article in Forbes magazine, the formula, adopted by many other elected leaders — such as those in Hungary, Russia, Georgia and Azerbaijan — goes like this:

“Media owned by the leader’s cronies; economy dominated by the same; opposition politicians constantly harassed, prosecuted, or in danger of prosecution; state and religion hand in glove; judiciary pressured to comply with government’s diktat; independence of educational institutions relentlessly subverted; corruption ubiquitous in state institutions; free markets victimized by political expediency; foreign NGO’s scapegoated. And, almost invariably the country’s woes get blamed on sinister outside conspirators, usually the US.”

And, in Turkey’s case, there is a larger variety: Jews, the West, internal enemies, the “parallel state” and many others…  So, now, we all live in a country whose leadership is obsessed with the fetish that all legitimacy is based on ballot boxes, and nothing else matters.

After 12 years of acrimonious struggle, we are to be beaten by hubris, with majoritarianism as the victor. Soon we will end up with a unity of powers, impunity for the elite and media subservient to one-man rule.

When the “project” is complete, Turkey will be doomed to be a land of broken dreams, its society admitting defeat, perhaps not without any violent reflexes.

About yavuzbaydar

Yavuz Baydar 39 yıllık gazeteci. Mesleğe İsveç Radyosu'nda muhabir olarak başladı, oradan TV ve yazılı basına geçti. Sırasıyla Cumhuriyet İsveç muhabirliği, BBC Türkçe Servisi'nde yapımcı-sunuculuk, Yeni Yüzyıl'da dış haberler servis şefliği, Milliyet'te editörlük yaptı. 1999 yılı başında Milliyet Okur Temsilcisi olarak, medyada kurumsal bir 'özdenetim' yapısı olan ombudsmanlığı Türkiye'ye tanıtan ve ilk uygulayan kişi oldu. Bu görevi Milliyet ardından Sabah'ta da sürdürdü. Toplam 15 yıl süren bu görevi nedeniyle dünyanın en kıdemli ve 'uzman' ombudsmanlarından biri sayılıyor. Baydar, merkezi ABD'de bulunan Dünya Medya Ombudsmanları Örgütü'nde (ONO) başkanlık ve yürütme kurulu üyeliğini de üstlendi. Türkiye'ye döndüğü 1990'lı yılların ortasından bu yana çeşitli TV kanallarında başta Soru-Cevap olmak üzere çok sayıda analiz-tartışma programını hazırlayıp sunmuş olan Baydar, düzenli olarak Süddeutsche Zeitung ve The Arab Weekly için yorumlar yazmakta. Baydar, Ocak 2014'te bir grup meslektaşı ile beraber medya bağımsızlığı ve özgürlüğü alanında çalışmalar yürütmek üzere Bağımsız Gazetecilik Platformu'nun (P24) kurucu üyeleri arasında yer aldı. 2000 yılında 'Okur Temsilcisi' olarak yaptığı çalışmalar nedeniyle Çağdaş Gazeteciler Derneği'nin (ÇGD) Özel Ödülü'ne layık bulunan Baydar, 2014 yılında da, Avrupa'nın 'Pulitzer'i sayılan Avrupa Basın Ödülü'nü (EPP) 'meslekte mükemmeliyet' tanımlamasıyla aldı. 2004'te Michigan Üniversitesi'nde Knight-Wallace Araştırma Bursu ile 'Ortadoğu, demokrasi ve medya' konulu mesleki çalışmalar yapan Baydar, 2014 sonbaharında da Harvard Üniversitesi'ne bağlı Kennedy School'da 'Shorenstein Fellow' olarak Türkiye medyasında sansürün ve mali yozlaşmanın yayılmasını ele alan uzun bir rapor yayınladı. Baydar ayrıca Guardian, El Pais, New York Times gibi gazetelere de aralıklı olarak yorum ve analiz makaleleri yazıyor.
Bu yazı Uncategorized içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s