Turkish media now in Erdoğan’s ’backyard’

If the new “freakish” palace in Ankara did not prove it, I wonder what will.

Soon after the launch, a lot of big shots at Turkey’s media conglomerates did know that the gigantic structure, found in a vast green area once seen as the “lungs” of Ankara, was cunningly planned for Recep Tayyip Erdoğan’s reign as president.

Yet, none of the so-called “mainstream” media dared to go deeper into the legal and financial story behind the palace.

No scrutiny, no public debate, nothing.

Only a handful of tiny print and online outlets tried to make it an issue.

To no avail.

It only started to be an issue when the ugliness in the form of a palace rose, symbolizing a “new order” blended with immense allegations of corruption, greed and nepotism.

“I had no idea about it until I saw it on the front page of The New York Times,” a former American diplomat told me when we met in Washington.

palace

In President Erdoğan’s mind, everything about the media, national or abroad, is clear: They are part of a global conspiracy, masterminded by “forces” that want to see him gone.

It is not surprising that we had another week — last week — during which he continued to bash journalism as the enemy. The pattern leaves no doubt that his attacks on what remains of independent, critical media will continue full force.

Recently a large group of international media monitors were first-hand witnesses of this media-hostile mindset when they met President Erdoğan in Ankara.

“From the outset he went on the offensive, striking a combative posture and attacking media coverage as biased, intrusive and tendentious.” wrote Joel Simon, executive director of the Committee to Protect Journalists (CPJ).

“The chief target of his wrath was not the local media — although he expressed plenty of disdain for them — but The New York Times and CNN International. He declared that he would never tolerate insults and said that he is ‘increasingly against the internet.’ If this is how Erdoğan behaves with a group of international journalists, one can only imagine what he says in private,” Simon wrote.

The consequences of what he says in private have so far been very easy to measure.

In the 12 years under Justice and Development Party (AKP) rule, the number of journalists who have lost their jobs due to their “resistance” in the name of professional values and defense of free speech is close to 2,000. This number is one of the many findings in a very comprehensive report by the main opposition Republican People’s Party (CHP).

The report, titled “Journalists with broken pens,” says in summary that, with the Turkish Radio and Television Corporation (TRT) and the Anadolu news agency leading the way, more than 75 percent of the media in Turkey is in Erdoğan’s “backyard,” or under control of the AKP.

It correctly focuses on the chief causes of the state of the collapse of Turkish media, rather than simply calculating how many journalists are in jail (the number is falling, now down to 18): “Firings, forced resignations, obligatory retirement, mobbing, … hate speech, self-censorship, public humiliation, discrediting and blocking accreditation.”

Since the Gezi protests, more than 980 journalists have been fired, most of whom never will never be rehired.

Also, the report makes clear that only 4.5 percent of Turkey’s 15,000 journalists are (allowed to be) members of trade unions.

In the typically nonchalant CHP manner, this report is not on the party’s website, let alone translated into English or German.

But there’s more.

A more recent study, published shortly after the CHP report, comes from the Rethink Institute, a Washington-based think tank, and is titled “Diminishing Press Freedom in Turkey.”

It is mainly focused on the past three years of the deterioration. It is a meticulous report, exposing the elements of corruption in Turkish media.

“Media ownership is at the core of Turkey’s freedom of press problem. The government must stop using government resources to restructure media ownership and influence their editorial positions. The government should provide a transparent and accountable public procurement system. [It] must introduce laws limiting media cross-ownership and laws banning media owners from entering government tenders.”

About yavuzbaydar

Yavuz Baydar 39 yıllık gazeteci. Mesleğe İsveç Radyosu'nda muhabir olarak başladı, oradan TV ve yazılı basına geçti. Sırasıyla Cumhuriyet İsveç muhabirliği, BBC Türkçe Servisi'nde yapımcı-sunuculuk, Yeni Yüzyıl'da dış haberler servis şefliği, Milliyet'te editörlük yaptı. 1999 yılı başında Milliyet Okur Temsilcisi olarak, medyada kurumsal bir 'özdenetim' yapısı olan ombudsmanlığı Türkiye'ye tanıtan ve ilk uygulayan kişi oldu. Bu görevi Milliyet ardından Sabah'ta da sürdürdü. Toplam 15 yıl süren bu görevi nedeniyle dünyanın en kıdemli ve 'uzman' ombudsmanlarından biri sayılıyor. Baydar, merkezi ABD'de bulunan Dünya Medya Ombudsmanları Örgütü'nde (ONO) başkanlık ve yürütme kurulu üyeliğini de üstlendi. Türkiye'ye döndüğü 1990'lı yılların ortasından bu yana çeşitli TV kanallarında başta Soru-Cevap olmak üzere çok sayıda analiz-tartışma programını hazırlayıp sunmuş olan Baydar, düzenli olarak Süddeutsche Zeitung ve The Arab Weekly için yorumlar yazmakta. Baydar, Ocak 2014'te bir grup meslektaşı ile beraber medya bağımsızlığı ve özgürlüğü alanında çalışmalar yürütmek üzere Bağımsız Gazetecilik Platformu'nun (P24) kurucu üyeleri arasında yer aldı. 2000 yılında 'Okur Temsilcisi' olarak yaptığı çalışmalar nedeniyle Çağdaş Gazeteciler Derneği'nin (ÇGD) Özel Ödülü'ne layık bulunan Baydar, 2014 yılında da, Avrupa'nın 'Pulitzer'i sayılan Avrupa Basın Ödülü'nü (EPP) 'meslekte mükemmeliyet' tanımlamasıyla aldı. 2004'te Michigan Üniversitesi'nde Knight-Wallace Araştırma Bursu ile 'Ortadoğu, demokrasi ve medya' konulu mesleki çalışmalar yapan Baydar, 2014 sonbaharında da Harvard Üniversitesi'ne bağlı Kennedy School'da 'Shorenstein Fellow' olarak Türkiye medyasında sansürün ve mali yozlaşmanın yayılmasını ele alan uzun bir rapor yayınladı. Baydar ayrıca Guardian, El Pais, New York Times gibi gazetelere de aralıklı olarak yorum ve analiz makaleleri yazıyor.
Bu yazı Uncategorized içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s