Will the AKP lose its single majority rule?

The fears are confirmed. Two simultaneous terror attacks against the Peoples’ Democratic Party (HDP) offices in Mersin and Adana — wounding at least three people — leave little doubt on efforts to destabilize the already fragile social fabric of Turkey, only weeks before the utterly critical general elections.

This escalation of fear has a background: According to Figen Yüksekdağ, co-chairperson of the HDP, there have already been 59 attacks — arson, vandalism, and destruction – against the party’s representatives in the past three weeks.

I have been witness to one of these attacks. By coincidence, I found myself in the midst of a nasty street fight between Kurds, who had opened an HDP booth in Kuzguncuk — one of the most peaceful districts at Bosphorus — and Turkish nationalists. The booth was torn down and the fight went on for a long time before police arrived, far too late.

In the background of rising tension, which has resulted in bloody incidents in Mersin and Adana, one can easily find a polarization encouraged by President Recep Tayyip Erdoğan’s divisive rhetoric.

But there is also another element about which many pollsters, three weeks before the election, seem to agree: The votes continue to escape the ruling AKP, and no matter how much Prime Minister Ahmet Davutoğlu has been trying and how hard President Recep Tayyip Erdoğan — at the cost of breaching the constitution — rushes to rescue, the ‘bleeding’ cannot be stopped.

As I have repeatedly argued in this column, it is now clear that Erdoğan has not meant any serious business with the Peace Process, other than securing an elections atmosphere through which his power be consolidated further. All the efforts by the so-called ‘wise people’ committees and fancy declaration of protocols seem to have no other potential than to dupe people.

So, by each and every escalation of tension — along with the now disrupted talks with the jailed Kurdistan Workers’ Party (PKK) leader Abdullah Öcalan — leading figures of the Kurdish political movement find themselves in the midst of a tough ‘learning process’. Yet, a careful examination of HDP rhetoric, as well as messages coming in from PKK bases in Kandil, does reveal a level of patience. The Kurdish population knows that should one respond to provocations and take to the streets, it would serve the interests of Erdoğan, who would find fertile ground to invite back the nationalist vote.

But, if the attacks continue and the authorities do not protect the safety of the HDP campaigns, it will be difficult to control the crowds. This is also possible if the HDP fails to pass the 10 percent threshold by a small margin.

It is common these days to hear people from different walks of the opposition muttering, “My God, let election day come with no painful incidents and calamity.”

Fear, in general, runs very deep. It has to do with the consistent rhetoric of Erdoğan and his prime minister, Ahmet Davutoğlu that “the system is so worn out that a new one is needed.”

More importantly, it has to do with a Gordion Knot of the current Turkish political scene. All four competing parties are stuck in staunch, exclusive identities: The Justice and Development Party (AKP) as Sunni, the Republican People’s Party (CHP) as mainly Alevi. The Nationalist Movement Party (MHP) is as entrenched in Turkish nationalism as the HDP is positioned in Kurdish nationalism. This deadlock offers no promises for compromises or cooperation across the party lines.

The soft spot for the AKP, when translated onto realpolitik, is to see to it that the HDP fails to pass 10 percent barrier. This, coupled with the regaining of a part of the nationalist vote from the MHP, would give Erdoğan a breathing space with a slight majority to help continue his rule.

The entry of the HDP into Parliament would turn upside down the 12 year-long political status quo. So, expect a negative focus and a further demonization of the HDP campaigns.

Bekir Ağırdır, a reputed pollster with KONDA Research and Consultancy, claimed yesterday that the AKP will likely end up with fewer than 300 seats; at best enough to go on as a simple majority government. It may also end up with a lower figure, opening up the necessity of a coalition.

I agree with Ağırdır, who argues that in such a situation the AKP will seek a coalition with the nationalist MHP. No matter what happens, the crisis is looming from June 8 on.

About yavuzbaydar

Yavuz Baydar 39 yıllık gazeteci. Mesleğe İsveç Radyosu'nda muhabir olarak başladı, oradan TV ve yazılı basına geçti. Sırasıyla Cumhuriyet İsveç muhabirliği, BBC Türkçe Servisi'nde yapımcı-sunuculuk, Yeni Yüzyıl'da dış haberler servis şefliği, Milliyet'te editörlük yaptı. 1999 yılı başında Milliyet Okur Temsilcisi olarak, medyada kurumsal bir 'özdenetim' yapısı olan ombudsmanlığı Türkiye'ye tanıtan ve ilk uygulayan kişi oldu. Bu görevi Milliyet ardından Sabah'ta da sürdürdü. Toplam 15 yıl süren bu görevi nedeniyle dünyanın en kıdemli ve 'uzman' ombudsmanlarından biri sayılıyor. Baydar, merkezi ABD'de bulunan Dünya Medya Ombudsmanları Örgütü'nde (ONO) başkanlık ve yürütme kurulu üyeliğini de üstlendi. Türkiye'ye döndüğü 1990'lı yılların ortasından bu yana çeşitli TV kanallarında başta Soru-Cevap olmak üzere çok sayıda analiz-tartışma programını hazırlayıp sunmuş olan Baydar, düzenli olarak Süddeutsche Zeitung ve The Arab Weekly için yorumlar yazmakta. Baydar, Ocak 2014'te bir grup meslektaşı ile beraber medya bağımsızlığı ve özgürlüğü alanında çalışmalar yürütmek üzere Bağımsız Gazetecilik Platformu'nun (P24) kurucu üyeleri arasında yer aldı. 2000 yılında 'Okur Temsilcisi' olarak yaptığı çalışmalar nedeniyle Çağdaş Gazeteciler Derneği'nin (ÇGD) Özel Ödülü'ne layık bulunan Baydar, 2014 yılında da, Avrupa'nın 'Pulitzer'i sayılan Avrupa Basın Ödülü'nü (EPP) 'meslekte mükemmeliyet' tanımlamasıyla aldı. 2004'te Michigan Üniversitesi'nde Knight-Wallace Araştırma Bursu ile 'Ortadoğu, demokrasi ve medya' konulu mesleki çalışmalar yapan Baydar, 2014 sonbaharında da Harvard Üniversitesi'ne bağlı Kennedy School'da 'Shorenstein Fellow' olarak Türkiye medyasında sansürün ve mali yozlaşmanın yayılmasını ele alan uzun bir rapor yayınladı. Baydar ayrıca Guardian, El Pais, New York Times gibi gazetelere de aralıklı olarak yorum ve analiz makaleleri yazıyor.
Bu yazı Uncategorized içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s