‘As gates to peace close…’

In the wake of the heinous murder of Tahir Elçi, Diyarbakır Bar Assoication Chairman, here is the article I wrote for Today’s Zaman some days ago:


 

Was it a bullet or a “hard object” that hit the bulletproof glass of Selahattin Demirtaş’s car?

No matter what, the news did not come as a surprise for all those who have been watching the developments in the mainly Kurdish provinces with raised eyebrows.

The bizarre incident followed an extended clash outside the town of Nusaybin, which has been kept under siege by the security forces, with a curfew extended over 11 days. During the clashes, Mardin Mayor — and a “grand old figure” of the Kurdish political movement — Ahmet Türk, was manhandled and Professor Mithat Sancar, Peoples’ Democratic Party (HDP) deputy of Mardin, had to be rushed to hospital after being attacked by a water cannon at close range.

What takes place in those provinces and in towns such as Lice, Cizre, Nusaybin, Yüksekova etc., whose local populations’ deep sympathies for the Kurdistan Workers’ Party (PKK) and Kurdistan Communities Union (KCK), has never been a secret, but falls off the radar of the media in Turkey and abroad.

The Turkish media, under immense pressure and gradual take-over of control, exercise huge self-censorship of events and have returned to the old official rhetoric guided by sheer nationalism. The attention of the international media lies elsewhere: almost exclusively on the battle against the Islamic State of Iraq and the Levant (ISIL) in Syria and Iraq.

The question I am often asked by those living outside Turkey these days is what Ankara truly intends to do by keeping the low intensity warfare in the Southeast, targeting strongholds of the KCK, with a focus on towns that declared de facto self-rule.

The pattern is clear: Governors of provinces, acting on government orders, implement laws to declare curfews here and there, as the security apparatus announce certain areas as “safety zones” — areas forbidden for the civilians.

This de-facto emergency rule turns those large settlements into locations with hellish conditions, where the locals, in thousands, believe, after an extended curfew with no water, food and medicine, they have to migrate elsewhere. The end result will not be a direct deportation of the masses, but an inflicted, indirect one.

There seems to be no end to the pattern of escalation. Prime Minister Ahmet Davutoğlu had said the operations will continue during the winter, as some top PKK figures — such as Duran Kalkan — took the bet and announced that this winter would be the final showdown over control of the provinces. Ankara seems fixed on being able to break the backbone of the PKK, while the “command” of the latter is waiting for the conditions in the growing warfare against ISIL to change in its favor, well aware that it constitutes the backbone of combat units in the field.

Needless to say, there will be no winner of this conflict, as before.

There are other elements worth mentioning. The indiscriminate killings and brutality exposed a powerful regrouping and the re-entry of dirty war in the conflict. The recent firings of bullets in the air of some “special-ops” after operations accompanied by the chanting of slogans like “Allahu Akbar!” and ultranationalist writings on the town walls are harbingers of further civilian suffering and arbitrary behavior, which in the end may sideline the authority of Ankara to be an authority acting on its own to settle scores completely outside the law.

On the political level, with this “tête-à-tête” stage, the AKP leadership may have in mind to force the HDP’s 59 deputies to come back to the table, mainly to discuss and agree on a shift to the presidential system. We should not be surprised if discussions center on the HDP support for this in exchange for a cease-fire. The HDP, squeezed between the PKK’s warlords and the obsession of the AKP’s top ranks for autocratic rule, is now engaged in not cutting off its ties with the local Kurds and trying to win time.

With the domination of the AKP in Parliament and neo-militarism on the rise, there are worse options to consider. If the conflict rises, with more blood spilled, the dominant conservative-nationalist block in Parliament may move ahead to lift the immunities of the HDP and even a closure of the party as a whole.

Remember, the age of any compromise is over in Turkey; it is wide open for all sorts of punitive measures, mutually.

About yavuzbaydar

Yavuz Baydar 39 yıllık gazeteci. Mesleğe İsveç Radyosu'nda muhabir olarak başladı, oradan TV ve yazılı basına geçti. Sırasıyla Cumhuriyet İsveç muhabirliği, BBC Türkçe Servisi'nde yapımcı-sunuculuk, Yeni Yüzyıl'da dış haberler servis şefliği, Milliyet'te editörlük yaptı. 1999 yılı başında Milliyet Okur Temsilcisi olarak, medyada kurumsal bir 'özdenetim' yapısı olan ombudsmanlığı Türkiye'ye tanıtan ve ilk uygulayan kişi oldu. Bu görevi Milliyet ardından Sabah'ta da sürdürdü. Toplam 15 yıl süren bu görevi nedeniyle dünyanın en kıdemli ve 'uzman' ombudsmanlarından biri sayılıyor. Baydar, merkezi ABD'de bulunan Dünya Medya Ombudsmanları Örgütü'nde (ONO) başkanlık ve yürütme kurulu üyeliğini de üstlendi. Türkiye'ye döndüğü 1990'lı yılların ortasından bu yana çeşitli TV kanallarında başta Soru-Cevap olmak üzere çok sayıda analiz-tartışma programını hazırlayıp sunmuş olan Baydar, düzenli olarak Süddeutsche Zeitung ve The Arab Weekly için yorumlar yazmakta. Baydar, Ocak 2014'te bir grup meslektaşı ile beraber medya bağımsızlığı ve özgürlüğü alanında çalışmalar yürütmek üzere Bağımsız Gazetecilik Platformu'nun (P24) kurucu üyeleri arasında yer aldı. 2000 yılında 'Okur Temsilcisi' olarak yaptığı çalışmalar nedeniyle Çağdaş Gazeteciler Derneği'nin (ÇGD) Özel Ödülü'ne layık bulunan Baydar, 2014 yılında da, Avrupa'nın 'Pulitzer'i sayılan Avrupa Basın Ödülü'nü (EPP) 'meslekte mükemmeliyet' tanımlamasıyla aldı. 2004'te Michigan Üniversitesi'nde Knight-Wallace Araştırma Bursu ile 'Ortadoğu, demokrasi ve medya' konulu mesleki çalışmalar yapan Baydar, 2014 sonbaharında da Harvard Üniversitesi'ne bağlı Kennedy School'da 'Shorenstein Fellow' olarak Türkiye medyasında sansürün ve mali yozlaşmanın yayılmasını ele alan uzun bir rapor yayınladı. Baydar ayrıca Guardian, El Pais, New York Times gibi gazetelere de aralıklı olarak yorum ve analiz makaleleri yazıyor.
Bu yazı Uncategorized içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s